traduko el la finna
 

    

Nia ŝip' laŭ maro iras,
nia flago supre flirtas,
kaj rigardas al lontano
nia brava kapitano.

Estas junaj ni maristoj
kun solida karaktero,
senhezitaj optimistoj,
ĉiam gvidu nin espero.

Vidas nia kapitano
ke proksimas uragano.
Tuta maro jam nigriĝas,
forta ŝtormo komenciĝas.

Ĉiu kuras sen prokrasto
al pumpilo aŭ al masto.
Kun fervoro ni laboras,
nia sango arde bolas.

Nigraj ondoj nin atakas,
nia ŝipo laŭte krakas.
Venas fino, venas plago,
ĉiuj estas jam en akvo.

Nigra maro – nia tombo,
nia ĉerko – mara ondo.

 

     
 







    

 
Finna popola kanto.  La origino troveblas ĉe 
fi.wikisource.org.

La supra bildo estas pentrita finna kargoŝipo “Kalaja” (“Fiŝisto”). Tiu ŝipo
pereis en 1885, en Atlantiko. Finnlando tiam estis parto de la Rusia imperio,
tial la ŝipo sur la bildo portas la Ruslandan flagon. La bildo prenita de

kalajoenhistoria.blogspot.ru.

La dua bildo estas parto de malnova Finnlanda poŝtokarto kun alia varianto
de la teksto: sen tragedia fino, kaj kun aserto “ju pli da vino, des belas ino”.

 

 
 
 
Komenco  >  Versoj  >  Marista kanto